Beyin gelişimi ve ekran maruziyeti, özellikle yaşamın ilk yıllarında çok önemlidir. 0–2 yaş dönemi, beynin en hızlı geliştiği, sinir hücreleri arasındaki bağlantıların gerçek yaşam deneyimleriyle kurulduğu kritik bir dönemdir. Bu yaş grubunda ekran karşısında geçirilen zaman, karşılıklı konuşma, göz teması, dokunma, hareket etme ve oyun gibi beynin gelişimi için gerekli olan doğal uyaranların yerini alamaz. Aksine, uzun süreli ekran maruziyeti dil gelişiminde gecikme, dikkat süresinde kısalma ve sosyal etkileşim becerilerinde zayıflama ile ilişkilendirilmiştir. Bu nedenle 0–2 yaşta ekranın mümkün olduğunca hiç önerilmemesi, çocuk nörolojisi açısından temel bir ilkedir.

“Eğitici videolar” ise aileler için sık kafa karıştıran bir konudur. Bu videolar eğitici olarak adlandırılsa da, iki yaş altındaki çocuklar ekrandan öğrenmeyi gerçek hayata genelleyemezler. Yani ekrandaki kelimeyi, şekli ya da rengi görmek, onun gerçek dünyada anlamlı bir şekilde öğrenildiği anlamına gelmez. Çocuklar en iyi, bir yetişkinle karşılıklı etkileşim içinde, soru sorarak, cevap alarak ve birlikte oynayarak öğrenir. Bu nedenle hiçbir video, anne-baba ile konuşmanın, kitap okumanın veya birlikte oynanan bir oyunun yerini tutmaz. Daha büyük yaşlarda bile ekran süresinin sınırlı ve içeriklerin birlikte, konuşularak izlenmesi önerilir. Özetle, beyin gelişimini desteklemenin yolu erken yaşta ekrandan değil, ilişkiden, oyundan ve gerçek yaşam deneyimlerinden geçer.